hoe je vingers naar m’n ziel gleden
en het heel voorzichtig openmaakte
waarna je rustig daar rondliep door m’n verleden
en mij bewonderde van binnen
werd ik door je aanbeden
en viel ik nog harder, en harder
vanaf dat moment tot en met heden
en alle herinneringen in mijn hoofd
heb ik in mijn eigen vingers gesneden
en wil ik niet toegeven
hoe alles zo plots is weggegleden
en jij nu daar bent, zo zonder mij
moet ik maar wat meer tijd aan m’n ziel besteden
en het met mijn eigen vingers dichtmaken

Advertisements